• Slovenie 2017
    Toch al weer een beetje heimwee.
  • Sjotbikers TT

    We kijken alweer uit naar 8 mei 2018!

    voor onze 12de Sjotbiker MTB editie!

  • de Sjotbikers gingen naar Togo

    6 Sjotbikers gingen naar Togo...

  • niks uit de weg

    ne Sjotbiker heeft geen brugeske nodig, toch?

  • slijkenkoud

imagesCA0EA5IXEr zijn zo van die zondagen : je wekker loopt af en als je je ogen opent priemen de eerste lentezonnenstralen binnen langs de blinden van de slaapkamer. Je spring uit bed met een dubbele YES en hoort in de verte nog "Stttttttt, moet gij nu iedereen wakker maken begot!".  Ik vrees van wel ja ...

De vers gestreken koerskleren gespannen rond die stalen kabels, en met een rijsttaartje in de hand haal je vervolgens je bike van stal met dat gevoel van “dees wordt genieten vandaag”.

Met zo’n gevoel meldden 12 Sjotbikers zich voor de volgende uitdaging in de buurt van het vliegveld van Schaffen.

Misschien even situeren waar Schaffen ligt. Schaffen is een deelgemeente van Diest en is vanuit Hulshout  bereikbaar langs 3 richtingen : via Geel (E313 afrit Paal), via Aarschot (E314 afrit Webbekom) of via Averbode-Engsbergen-Kakkevinne (geen afrit, wel omleidingen in Averbode, Engsbergen en Kakkevinnne).

Vermoedelijk hebben al die mogelijkheden voor de nodige verwarring gezorgd want ondergetekende werd nog vóór de oprit in Geel 3x door zijn collega's gebeld in de auto :

  •      de voorzitter die vroeg waar we naartoe reden – naar Schaffen dus
  •      de Vjé die vroeg waar we naartoe reden – naar Schaffen dus
  •      de voorzitter om te melden dat hij zijn fietsschoenen vergeten was en effe terugdraaide om ze “rap” te halen

Was er inderdaad toch een kortere weg dan die langs Geel of lag de nadruk inderdaad op “rap”.  Feit was dat onze voorzitter geen 10 minuten na ons toekwam op de parking van de toertocht, met weliswaar 4 lijkbleke Sjotbikers, ene moest juist ni spauwen J.   Maar verder krik krak mondje toe (al was da voor die spauwer geen goed idee).

Alles werd uitgepakt, de fietskes werden gestemd en gekeurd, en welle richting de inschrijving om in te schrijven ... voor 40km bikeplezier. En of het dat werd.

De rit startte aan een gezapig tempo onder aan zalig zonnetje met veel bos en singeltracks, regelmatig afgewisseld met een voor die streek gekend langer klimmetje gevolg door een vettige afdalingke.  Een keer moesten we onszelf door een goed gevulde mozegoot naar beneden duwen waarin meer dan de helft van het voorwiel wegzakte(en waar ge moet zorgen dat uw klikpedalen niet te vast staan, nietwaar L tot 2x toe).  Af en toe ging het tempo de hoogte in dus vlogen zowel het slijk als de kilometers ons rond de oren.

Met nog een stukje door een mooi natuurpark arriveerden we na 20km op de bevoorrading die meer dan in orde was (dat die vent zijne duim gebruikte om te bekers te vullen - waar had die gisterenavond met Valentijn overal gezeten mee zijn duim - zullen we met Togo in het vooruitzicht maar door de vingers zien).  Iemand merkte op : “hiese, hie sten begot zelfs sneeuklokskes mennejonge, arrée nei”.  En dat in Februari !

Met het zonneke dat ons de eerste lentekriebels bezorgde en de melding dat het leukste deel van de rit nog moest komen kon deze toer al niet meer stuk.  In bekkevoort werd het parkoer nog wat zwaarder.  Na de oversteek van de grote baan Diest-STJ Winge volgden enkele stevige klimmetjes, en via de Half maan in Diest, en de singletracks boven op de spoorwegbrug (ne klassieker) ging het terug richting de startlocatie in dat verre Schaffen.  De plakkerige ondergrond tussen de boomgaarden (waar de Jochen ons ooit eens in de prak heeft gereden) en de laatste singletracks over een beboste getuigenheuvel joegen de hartslagen ferm de hoogte in.  In de laatste km plaatse de Dave nog een verschroeiende demarrage maar nr 1 counterde en hijgde als eerste over de streep.  3 sterke manne besloten de terugtocht naar Bertha ook nog per fiets te doen : de Remco, den Danny  en den Tom. Die laatste stond om 8u ’s avonds nog na te hijgen voor mijn deur om zijn kabaske op de pikken J

20150215 123226Terug bij Bertha verraste Jan de Brandweerman ons ne ferme voorraad boterhammen mee kop-kaas-hesp. Mee een goei sjatteke kaffe werd de kroon op het mountainbikewerk gezet.

Bertha kwam ons nog vertellen dat de dieven bij de inbraak in haar cafe veel geld meehadden maar dat ze bij ons potteke toch hoorde fezelen “daa moete afblijven, mee die manne op die foto van da potteke wilden gene ambres hemme”. En dus bleef ons potteke intact. Oef ! 

Hopelijk pakken ze de schurken nog want dat soort van vandalisme hoort hier in de stille kempen niet thuis !

Ook nog een ferm speekmedaille voor Frenke, die na lange afwezigheid den draad weer oppikte alsof hij nooit weggeweest is.  Vooral zijn vraag hoe Jan de brandweerman eigenlijk feitelijk aan zijne naam kwam – hee dit dan een grote slang hange of wa ? - zal nog lang nazinderen. Welkom terug makker !

Verder hebben we ook nog geleerd dat het soms ontgoochelend is dat bij de uitslag van een bloedcontrole alles in orde is - maa doktoor, da kan ni -. @Jokke : best eens een afspraakje maken bij dokter Smidts voor een pikuur J.

En dat vitaminen B12, magnesium en koninginnenbrei – ze moet wel ves van de koningin komen hé - wonderen doet.  Den Danny informeerde nog of het kwaad kon als ge daarvan een 3-dubbele-dosis innam. Iets in mij zegt me dat we zondag weer gaan vliegen in Mol-Wezel.

Tot zondag,

Nr, 14.

P.S. om de week goed in te zetten nog een beetje notalgie met Peppi & Kokki.

Zoek de 7 verschillen :

Peppi Kokki

 Volgende week doen we de Kokki's...