20150524 4

Met nog 4 dagen voor de afreis naar Albstadt en met niet direct een TT in de buurt stond een eigen toerke op het programma.

Omdat het morgen verlof is en ge u niet zou vervelen heb ik enkele dierennamen in het verslag verstopt.  Zoek die er morgen maar uit en stuur ze op een gele briefkaart naar postbus Sjotbikers in Hulshout (of zet ze op den chat). De winnaar wordt in Albstadt in de bloemekes gezet.

Onder een stralend zonneke werd gekozen voor een ritje richting Wezemaal. 

Omdat er deze week per uitzondering geen nieuwe fietsen aan de start kwamen was de fietskeuring snel achter de rug en werd de Vjé zijn nieuwe Garmin nagekeken.  Vreemd verschijnsel daar : elke keer dat de Vjé aan zijn e-sigaret trok zakte zijne hartslag met 10 slagen om dan terug te stabilizeren. Straffen toebak zulle.

In een gezapig tempo ging het via de Herebossen – waar een schoon reetje werd gespot – naar Booischot, Begijnendijkbos richting Betekom, zo langs de demer naar Rotselaar. 

Daar op het eerste klimmetje van de dag werd ook de eerste Sjotbiker uit het oog verloren maar met met de juiste aanpak (VJEEEEEEEEEEEEEEEEEE WAAAA ZITTE GIJJJJJJJJJJ !!!!) werd dit (h) euveltje opgelost : MA JA JONGE IK ZEN DAA SE.  Waarschijnlijk ne keer of 10 aan zijn e-sigaret getrokken en daarmee den hartslag efkes lam gelegd of zo J

Bon, met de groep terug volledig werd de rit verdergezet naar het kruisbeeld bovenop de Wijngaardberg in Wezemaal. Beneden in de afdaling sprong door het gebotter de Werner zijn drinkebus weg uit zijn houder.  In de veronderstelling dat zijn fles helemaal terug tot boven was gerold werd een lange zoektocht opgestart tot boven op den top. De fles werd uiteindelijk toch beneden gevonden aan de andere kant van het bospaddeke J

De Wijngaardbergflank werd helemaal uitgekamd - ne echte MTB speeltuin is dat daar met een paar serieuze valkuilen – om halfweg de rit in Gelrodedorp halt te houden bij Irene en Yvonne, 2 gepensioneerde zusters die een oud volkscafe uitbaten onder de kerktoren zoals ze ze ni meer maken (de cafe én de zusters). Wegens plaatsgebrek in het stammenee konden we kiezen : in hun living of toch maar op de koer achteraan  (met authentieke pisbakken) achteraan.  We gingen voor stijl dus het werd de koer. De menskes genoten van onze aanwezigheid en de boerkekes, koffies en koala zero smaakten.

20150524 2

Na de pause ging het nog richting ‘Hertogenheidebos (Aarschot) waar we alweer ne pechvogel kwijt geraakten.  De eerder gebruikte truk werd opnieuw toegepast – de tekst werd wel lichtjes aangepast (DAAAAANNNNNIIIIEEEE WAAAA ZITTE GIJJJJJJJ !!!) maar het werkte toch weer vaneigens.

Op volle getalsterkte ging het verder via de Orleanstoren, om zo via het fietspad terug bij Bertha te eindigen met 53 km een 445 hm op den teller.  Omdat onze zithoek was ingenomen door een ander team – we noemen geen namen maar ze hadden ne rood-zwarte tenue aan en hingen vol mee spagetti – kozen we voor een andere opstelling : het terras buiten.   In het zonneke en mee de juiste godendrank volgde nog de gebruikelijke “herinner je je deze nog” verhalen over Bitburg, Beroen, ... en dat we als groep ni rap ergens motten zullen krijgen.

Vermits het komende week de Jan zijn eerste stage is zal hij daar uiteraard gedoopt worden. Zijn voorstel (nen halve marathon lopen) werd unaniem weggestemd.  We hemme iets anders in gedachten.

@Jan : gelieve volgende attributen mee te nemen naar Albstadt : uwe fiets, een proper onderbroek, nen tandborstel en een pak maandverband. We henne het er nog over.

Ten slotte meldde Carina ons nog dat haar ligamenten in haar schouder het opnieuw hebben begeven en dat een nieuwe operatie binnenkort het einde van haar carriere bij Bertha zal betekenen; We zullen je missen, arm schaap. Van sjotbikerskant alvast een spoedig herstel toegewenst !

Ik stuur nog ne mail ivm Albstadt zodat de gelukkigen onder ons weten waaraan en waaraf (vertrek, planning, ...).

Tot donderdag.

Nr14

20150524 3